Selecteer een pagina

Beste Lezer,

Het is alweer ruim een week geleden dat ik mijn eerste Reis heb gemaakt. Zelf vond ik het fijn om vooraf de ervaringen van anderen te lezen dus bij deze voor u de mijne; een klein verslag van een grote Reis.
Zelf ben ik iemand die zijn weg door het leven meer voelt dan denkt wat niet altijd gemakkelijk of pijnloos is. En afgelopen winter was zwaar. Ik had weinig energie en hoewel ik niet oud ben deed heel mijn lichaam pijn.
Het Ayahuasca weekend begon op vrijdagavond met een kennismaking en een gezamenlijke maaltijd. De sfeer was rustig, ingetogen en vooral liefdevol.
Zaterdagochtend, na de nodige voorbereidingen, hebben we Ayahuasca gedronken. Omdat het mijn eerste keer was en ik zo alert was op de veranderingen in mijn lichaam kon ik mij niet direct laten meevoeren. Maar na nog een klein extra sipje ontspande ik en begon mijn Reis.
Zoals je veel leest is het niet precies uit te leggen wat er gebeurt maar gelukkig hoeft dat ook niet. Simpel in het moment zijn is genoeg. Ik weet dat de Reis me niet overviel maar me langzaam, stukje bij beetje mee nam. En tegelijk bleef ik intens aanwezig waar mijn lichaam zich bevond. Ik realiseerde me opeens dat ik iedereen kon zien met mijn ogen dicht, als duidelijke, helderwitte vormen op een donkere achtergrond. Na een verder ontspannen overviel me een gevoel van intens verdriet en een happen naar lucht. Snel was Corina daar, vlak bij me. Ik zag een stralende gloed om haar heen van helder lichtblauw licht. Ze was prachtig en wat een troost. Daarna werd het heel rustig. Ik voelde me vredig. Gewiegd. Langzaam realiseerde ik me dat ik in de baarmoeder was. M’n lijf maakte de kleine tweakjes van een foetus die groeide. Ik werd geboren en hapte naar lucht terwijl mijn kruin explodeerde in een fontein van licht. Ik huilde en Yessin zat naast me. Dat stelde gerust en ik ontspande. Ik voelde dat ik me niet goed kon bewegen of mijn hoofd optillen. Ik was heel klein. Maar ik groeide en kon langzaam steeds meer. Tegen de tijd dat ik misschien een 4 jaar was veranderde mijn beeld en het werd een intense explosie van bewegende kleuren- en vormen. Nog steeds klein zag ik Corina niet meer en ik schrok. Mijn buurman had het door en ging haar halen; ze was even beneden. Ik weet nog dat ik mijn armen naar haar uitstrekte en begon te huilen. Dit raakte aan heel oude pijn uit mijn jeugd toen mijn vader me keer op keer voor maanden verliet om uiteindelijk niet meer terug te keren. Ik voelde en wist het. Het was intens en Zo pijnlijk. Maar Corina was daar en hield me vast. Die oude pijn, die zich keer op keer als een echo in mijn leven herhaalde, dat te voelen en daarin getroost worden is enorm. Maar ik ging nog dieper in mezelf en kwam nog meer tegen; dingen van wie ik ben, van nu. Het krachtige overgeven was niet akelig maar gaf verlichting. Het was intens maar zo’n opluchting om alle ellende eruit te gooien. Ik voelde me onmetelijk sterk en licht stroomde uit mijn handen. Sterk zijn ben ik goed in maar het hoefde even niet en ik gaf me over en voelde me intens verbonden en getroost. Met de mensen daar en met Corina die vlak bij me was en me niet verliet.
Het was hard werken. En eenmaal op weg is er geen bedenken of omkeren meer. Enkel overgave. Maar overgave in een onmetelijke liefde en toewijding. “Dat is Moeder Ayahuasca” hoor ik in gedachten Corina zeggen. En ik geloof haar.

Na afloop was ik intens moe. Maar.. te kunnen raken aan dat wat zo diep in je wezen zit en je maakt tot wie je bent.. Een deel van je diepste zijn te mogen ervaren en helen, op een plaats en wijze die liefdevol en veilig is en waar je jezelf mag zijn. Waar iedereen gelijk is en je gezien wordt. Dat is Zo bijzonder.

Weer thuis.. is alles hetzelfde en tegelijk compleet anders. Want ik ben anders. Ik voel en denk anders. Lichter en met veel meer energie. En niet alleen maar verbonden met de mensen en prachtige natuur om me heen. De pijn in mijn lichaam is weg en ik voel me intens dankbaar dat ik hier mag zijn, in dit moment. Zo’n rijk leven en moeder van mijn prachtige zoon. Wat een gift.
Ik weet dat ik terug ga komen en ik hoop dat ik dan verder mag helen en die lessen mag leren waar ik klaar voor ben. Zonder haast want ik weet dat ik precies daar ben waar ik moet zijn en dat alle ervaringen nodig waren om hier te komen.
Dankjewel Lieve Corina, Yessin & Andre voor jullie gastvrijheid, warmte en voor jullie begeleiding tijdens de Reis. En dankjewel Medereizigers dat jullie er waren. Ik houd van jullie allemaal en zal deze ervaring nooit vergeten.

AHO
Annelies